Fondo Estatal para el Empleo y la Sostenibilidad Local Resolución de 2 de noviembre de 2009

Ola amigos:

No Boletín Oficial do Estado de data 03/11/2009, aparece publicada a Resolución de 2 de noviembre de 2009, de la Secretaría de Estado de Cooperación Territorial, por la que se aprueba el modelo para la presentación de solicitudes y las condiciones para la tramitación de los recursos librados con cargo al Fondo Estatal para el Empleo y la Sostenibilidad Local, creado por el Real Decreto-ley 13/2009, de 26 de octubre. Podedes acceder ó texto activando os enlaces desta nova ó B.O.E

Derogación do Decreto 103/2008, do 8 de maio. Contra a discriminación por razón da lingua

Ola amigos:

Recentemente, falando cun compañeiro coincidimos na preocupación pola incidencia que na nosa carreira profesional ten a actual lexislación, que en materia lingüística impuxo o anterior goberno da Xunta de Galicia coa publicación e entrada en vigor do Decreto 103/2008, do 8 de maio, que establece a obriga de dispor do Celga 4 para participar nos procedementos de provisión de postos de traballo reservados á Escala de funcionarios de administración local con habilitación de carácter estatal vacantes en Galicia. Para os que descoñezan o termo direilles que o CELGA 4 é un modelo de proba de coñecemento de lingua galega; un Certificado de coñecemento de lingua galega que consonte a Secretaría Xeral de Política lingüística, ten por obxectivo comprobar:

“Que será capaz de comprender unha ampla variedade de textos orais e escritos extensos e cun alto nivel de dificultade. Poderá expresarse de forma bastante fluída e espontánea en distintos contextos comunicativos (persoal, público e académico), sen mostrar moita dificultade para encontrar as expresións máis axeitadas. Será capaz de producir textos ben estruturados e sobre temas de certa complexidade e para distintos fins. Mostrará un uso correcto da norma ortográfica e morfosintáctica, así como dos mecanismos máis comúns de organización e cohesión textual”.

Con este Decreto vetase a entrada en Galicia daqueles funcionarios que non contén con tal título e impídesenos aos que xa estamos en Galicia trasladarnos a outros concellos da nosa Comunidade. Algo absurdo, ¡ se estamos capacitados para o exercicio das nosas funcións no concello no que traballamos actualmente tamén estaremos para exercelas noutro concello de Galicia ¡ ; o que induce a concluír que os verdadeiros motivos da aprobación de tal Decreto non é a defensa da lingua galega, iso é a escusa para impedir a contaminación do “noso pobo” de “estranxeiros” e non afectos á ideoloxía excluinte dos promotores do Decreto, supoño que na idea de que como tais ,non contarán con esa titulación, non exixida ata agora para traballar en Galicia.

Os funcionarios de Administración Local con habilitación de carácter estatal que estamos a traballar en Galicia, demostramos tódolos días e dende fai moitísimos anos, estar en posesión dun “máis que aceptable” nivel de coñecementos sobre a lingua, e os poucos que non contan con ditas habilidades teñen amosado na práctica que non limitan o desenvolvemento dos dereitos lingüísticos dos cidadáns de Galicia galegofalantes nin é un obstáculo para o normal funcionamento da Administración local galega (feito constatable dende a instauración da democracia no Estado español).

Pero esta realidade pacifica, seica colide coa ideoloxía daquelas persoas que como consecuencia da súa concepción seitaria das relacións sociais e lingüisticas, queren impoñer un mundo uniforme e gris, excluínte de todo aquelo non coincidente co seu.

Ideoloxía seitaria que necesita destacar a diferencia, a diversidade, como elemento pernicioso para a supervivencia do propio e ocultando as moitas cousas que nos unen.

Deste xeito, subrepticiamente, pretenden elevar á categoría de inimigo aquelas ideas ou formas de vivir que escapan do seu constrinxido mundo.

Esta metodoloxía fundamentalista é compartida por ideoloxías aparentemente contrapostas ( poren ser idénticas no substancial), que pretenden instalar na sociedade, ou en parte dela, eses sentimentos/emocións de que tal idea, grupo, etnia, cultura, etc. son perigosos e incompatibles co propio, para que, unha vez afianzado tal sentimento (que non razoamento) proceder a demonización do “diferente” e xustificación da súa posterior eliminación.

Tratase dun procedemento en absoluto novedoso, resultando o alicerce filosófico que cando impregna á sociedade e é levado ao extremo remata en terribles episodios cruentos que marcaron a historia da humanidade, algún vividos na Europa no século XX, e particularmente en España coa guerra civil que deu paso á ditadura fascistoide.

Ditadura que, participando desta mesma concepción, negou as culturas periféricas das nación/nacionalidades que forman parte do Estado Español e por ende a nosa lingua galega.

Ven isto a conto porque o Presidente da Xunta de Galicia, na súa compaña electoral prometeu unha política lingüística de convivencia amable dos dous idiomas oficiais de Galicia, poren a actual Administración Autonómica Galega non deu paso algún para solucionar o desequilibrio de dereitos que a actual situación crea en contra do cidadán/funcionario de Administración local con habilitación de carácter estatal que desexa aspirar, con probabilidade de conseguilo, a un posto de traballo na nosa terra.

E si non quere caer nos mesmos erros que o anterior goberno deberá modificar cando non suprimir o precitado Decreto 103/2008, do 8 de maio, e en todo caso establecer as medidas necesarias para que os funcionarios melloremos, ou nos adaptemos a nova normativa lingüística galega (inusitadamente cambiante), e para aqueles que descoñecen o noso idioma adquiran os coñecementos necesarios.

Este país non se pode permitir o luxo de perder a excelentes funcionarios, técnicos ou centíficos porque non teñan o CELGA 4.

Esta democracia e o noso país no pode permitirse impoñer unha cultura, inda que sexa a nosa e esté en desvantaxe en relación coa dominante.

As culturas ao igual que as ideoloxías non se impoñen en democracia, VALORÍZANSE socialmente para erradicar os complexos de inferioridade dun idioma que foi mantido durante séculos polas clases traballadoras .

Impoñelo como se pretendeu dende o anterior goberno de Galicia, so pode trae-lo rexeitamento dos que inda defendendo a idea de darlle prestixio social como xeito de fomenta-lo uso do noso idioma, nos repugnan os medios empregados.

Por este motivo asinei e remitín á Dirección Xeral de Administración Local da Consellería de Presidencia, Administracións Públicas e Xustiza o seguinte escrito que me facilitaron, solicitando a derogación do Decreto 103/2008, do 8 de maio.

Á Dirección Xeral de Administración Local da Consellería de Presidencia, Administracións Públicas e Xustiza.

D. ------------, Funcionario de la Escala de Funcionarios de Administración Local con Habilitación de Caracter Estatal, con número de rexistro personal ------------, e con destino definitivo no Concello de Bóveda (Lugo) desde o 03/12/1981, e domicilio a efecto de notificacións na Casa do concello de Bóveda C.P. 27340, expón:

Primeiro. O Decreto 103/2008, do 8 de maio, establece a obriga de dispor do Celga 4 para participar nos procedementos de provisión de postos de trabalo reservados á Escala de funcionarios de administración local con habilitación de carácter estatal.

Segundo. A razón que impulsa á Xunta de Galicia a dictar este decreto 25 anos despois da promulgación da Lei 1/1983 non pode ser a consecución da normalización lingüística nos Concellos de Galicia, perfectamente acadada xa.

Esta normativa presentase como unha especie de sanción a un grupo de funcionarios porque non ven acompañada de ningunha norma de dereito transitorio nin de ningunha medida que poda facilitar o seu cumprimento.

Debemos lembrar como realizouse a normalización lingüística na Xunta de Galicia; na que os funcionarios, ao longo de moitos anos, recibiron cursos personalizados no seu centro de traballo cuxa superación supoñía acadar o equivalente ao Celga 4.

Para outros grupos de funcionarios establecéronse medidas transitorias e excepcionais para a consecución dos títulos académicos mínimos esixidos para o acceso a corresponde Escala de funcionario de carreira. Neste sentido a previsión que establece a D.A. 2ª da Lei 4/2007 de coordinación de policías locais de Galicia, de convalidación cun curso ad hoc do título de bacharelato para facilitar a integración do persoal auxiliar de policía.

Terceiro. A Secretaría Xeral de Política Lingüística unicamente está a convocar cursos intensivos nas grandes cidades de Galicia cuxo horario é dificilmente compatible co horario laboral duns funcionarios que polas súas funcións teñen unha xornada irregular. Os postos de traballo dos funcionarios de habilitación estatal distribúense en cada un dos concellos de Galicia, estando moitos deles lonxe dunha das sete grandes cidades, con grandes dificultades para acudir todas as tardes da semana a un curso.

Cuarto. A Disposición Derradeira Primeira do Decreto 103/2008 faculta a persoa titular da consellería competente en materia de réxime local para ditar as disposicións necesarias para o desenvolvemento e aplicación deste decreto.

Compre que se dicten as disposicións necesarias para conxugar o dereito a non discriminación dos ciudadáns –funcionarios coa aplicación deste decreto non impedindo a uns funcionarios que realizan o seu traballo habitualmente en galego o desenvolvemento normal da súa carreira profesional.

Hai que ter en conta, que estes funcionarios superaron a súa oposición e obtiveron os seus destinos definitivos en concellos galegos coa seguridade xurídica de que non iva a serlles esixido ningún tipo de requisito adicional para participar en procedementos de provisión de postos de traballo.

Polo exposto, solicito que pola Dirección Xeral se realicen os trámites e que pola Consellería de Presidencia, Administracións Públicas e Xustiza se dicten as disposición necesarias para que a aplicación do Decreto 103/2008 non supoña unha sanción e unha discriminación limitadora da carreira profesional dos funcionarios de administración local con habilitación de caracter estatal que xa facían o seu traballo en galego, e particularmente,

PIDO:

1. A derogación do Decreto 103/2008.

2. Otro-si digo: De non estimarse a solicitude principal se acorde algunha das seguintes alternativas:

1. Considerar, aos únicos efectos da participación nos procedementos de provisión de postos de traballo reservados a funcionarios de administración local con habilitación de caracter nacional, como equivalente ao Celga 4 a obtención dun destino definitivo nun Concello de Galicia con anterioridade ao 8 de maio de 2008.

2. A organización pola EGAP dun curso telemático reservado a funcionarios de administración local con habilitación de caracter nacional cuxa superación sexa equivalente ao Celga 4 aos efectos da participación nos procedementos de provisión de postos de traballo reservados a funcionarios de administración local con habilitación de caracter nacional.

Bóveda a 30 de setembro de 2009

Clasificación de Montes comunais de titularidade municipal en Montes veciñais en man común

Recentemente formulouse por varios veciños dunha parroquia do concello o “traspaso” da titularidade de montes en man común de titularidade municipal, e inda que non é unha cuestión moi habitual, entendo que pode ser de interese para algún compañeiro, ou veciños que estén interesados na clasificación destes en montes veciñais en man común, o informe que redactei ao respeto para a corporación, despois de estudiar o tema no libro: Reglamento de Bienes de las Entidades Locales, publicado por “El Consultor”, do que son autores D. Esteban Corral García e D. José Antonio López Pellicer.

Lexislación aplicable: Está recollida, esencialmente, no Decreto 1372/1986, do 13 de xuño, Reglamento de Bienes de las Entidades locales(RBEL), Real Decreto Lexislativo 781/1986, 18 de abril polo que se aproba o Texto Refundido do Réxime Local, Lei 5/1997, do 22 de xullo, de Administración Local de Galicia (LALG), Lei 13/1989, do 10 de outubro, de montes veciñais en man común de Galicia, Ley 55/1980, de 11 noviembre, de Régimen de los montes vecinales en mano común, Ley 43/2003, de 21 de novembro, de Montes.

Os artigos 79 e 80 da Lei de Báses do Réxime Local establecen a seguinte clasificación dos Bens das Entidades Locais:

O patrimonio das Entidades locais está constituido polo conxunto de bens, dereitos e accións que lles pertenzan.

Os bens das Entidades locais son de dominio público ou patrimoniais

Son bens de dominio público os destinados a un uso ou servizo público. Teñen a consideración de comunais aqueles cuxo aproveitamento corresponda ao común dos veciños,

e o mesmo no Título VII Bens, actividades e servizos e contratación, Capítulo I Bens das entidades locais, Sección 1ª Disposicións comúns da LALG, establecen que:

Artigo 263.- 1. O patrimonio das entidades locais de Galicia estará constituído polo conxunto de bens, dereitos e accións que lles pertenzan por calquera título.

2. Os bens das entidades locais clasificaranse en bens de dominio público, bens comunais e bens patrimoniais ou de propios.

a) Son bens de dominio público os destinados ao uso ou servizos públicos.

b) Son bens comunais aqueles cuxo aproveitamento lles corresponda a unha comunidade de veciños pola normativa legal. Seralles aplicábel o réxime xurídico que determine a lei ou, no seu defecto, o estabelecido para os bens de dominio público.

c) Son bens patrimoniais os de titularidade das entidades locais que non teñen o carácter de bens de dominio público ou comunal.

Artigo 264.- Son bens de uso público local os camiños, prazas, rúas, paseos, parques, augas de fontes e estanques, pontes e demais obras públicas de aproveitamento ou utilización xeral cuxa conservación e policía sexan competencia da entidade local.

Artigo 265.- Son bens de servizo público os destinados directamente ao cumprimento de fins públicos de responsabilidade das entidades locais, tales como casas do concello, pazos provinciais e, en xeral, edificios que sexan sede delas, matadoiros, mercados, lonxas, hospitais, hospicios, museos, montes catalogados, escolas, cemiterios, elementos de transporte, piscinas e campos de deporte e, en xeral, calquera outro ben directamente destinado á prestación de servizos públicos ou administrativos.

Artigo 266.- Os bens comunais e demais bens de dominio público son inalleábeis, inembargábeis e imprescritíbeis e non están suxeitos a ningún tributo.

Que practicamente reproduce o contido do artígo 2º do Regulamento de Bens das Entidades Locais:

1.- Os bens das Entidades locais clasificanse en bens de dominio público e bens patrimoniais.

2.- Os bens de dominio público serán de uso ou servizo público.

3. Teñen a consideración de comunais aqueles bens que sendo de dominio público, o seu aproveitamento corresponde ao común dos veciños

4. Os bens comunais sólo podrán pertencer aos Municipios e ás Entidades locais menores

Clasificación do monte comunal como de dominio púlico, que é ratificado no artigo 12 da Lei 43/2003, do 21 de novembro, de Montes (BOE 22 noviembre 2003,núm.280, [pág.41422]) Montes de dominio público e montes patrimoniais

1.Son de dominio público ou demaniales e integran o dominio público forestal:

a) Por razóns de servizo público, os montes incluídos no Catálogo de Montes de Utilidade Pública á entrada en vigor desta Lei, así como os que se inclúan nel de acordo co artigo 16 .

b) Os montes comunais, pertencentes ás entidades locais, en tanto o seu aproveitamento corresponda ao común dos veciños.

c) Aqueloutros montes que, sen reunir as características anteriores, sexan afectados a un uso ou servizo público.

2. Son montes patrimoniais os de propiedade pública que non sexan demaniales

Consonte dita lexislación (arts. 132.1 da Constitución Española, 2 do RBEL e 263 da LALG), estamos ante montes de titularidade municipal, clasificados como bens de dominio público (si ben con certa imprecisión, pois o art. 79.3 da Lei 7/1985, Reguladora de las Bases de Régimen Local LBRL determina que os bens de dominio públicos serán de uso ou servicio público, e os montes veciñais non están destinado a un uso ou servicio público, polo que ha de entenderse que se refire, non tanto a súa natureza, como aos efectos de aplicarlle un réxime xurídico inspirado nos principios de protección que o art. 132.1 da CE proclama respecto do dominio público)

O dereito dos veciños a acceder aos aproveitamentos comunais constituen, según a doctrina, unha especie de dereito real de goce, de natureza administrativa,cuxa titularidade en común, concorre co dominio do municipio, constituindo así en conxunto unha titularidade compartida (Nieto Garcia, Bocanegra, Sierra STS do 08/11/1977, 18/05/1982 etc.)

O aproveitamento e goce dos bens comunais ven establecido nos artigos 75 e 76 do Real Decreto Lexislativo 781/1986, 18 de abril polo que se aproba o Texto Refundido do Réxime Local, así como nos artigos 94 a 99 do RBEL.:

Artigo 94. 1. O aproveitamento e goce de bens comunais efectuarase precisamente en réxime de explotación común ou cultivo colectivo.

2. Só cando tal goce for impracticable adoptarase unha das formas seguintes:

a) Aproveitamento peculiar, segundo o costume ou regulamentación local, ou

b) Adxudicación por lotes ou sortes.

3. Se estas modalidades non resultaren posibles, acudirase á adxudicación mediante prezo.

Artigo 95. Cada forma de aproveitamento axustarase, no seu detalle, ás ordenanzas locais ou normas consuetudinarias tradicionalmente observadas, ou ás que, cando for procedente, aprobe o órgano competente da Comunidade Autónoma, en cada caso, ouvido o Consello de Estado ou o órgano consultivo superior do Consello de Goberno daquela, se existise.

Artigo 96. A explotación común ou cultivo colectivo implicará o goce xeral e simultáneo dos bens por quen ostenten en cada momento a calidade de veciño.

Artigo 97. A adxudicación por lotes ou sortes farase aos veciños en proporción directa ao número de persoas que teñan ao seu cargo e inversa da súa situación económica.

Artigo 98. 1. A adxudicación mediante prezo haberá de ser autorizada polo órgano competente da Comunidade Autónoma, e efectuarase por poxa pública na que teñan preferencia sobre o non residentes, en igualdade de condicións, os ofertantes veciños.

2. A falta de licitadores a adxudicación poderase facer de forma directa.

3. O produto destinarase a servizos en utilidade dos que tiveren dereito ao aproveitamento, sen que poida detraerse pola Corporación máis dun 5 por 100 do importe.

Artigo 99. En casos extraordinarios, e previo acordo municipal adoptado pola maioría absoluta do número legal de membros da Corporación, poderá fixarse unha cota anual que deberán abonar os veciños pola utilización dos lotes que se lles adxudiquen, para compensar estritamente os gastos que se orixinen pola custodia, conservación e administración dos bens.

En canto ao procedemento administrativo que se debe seguir para que a titularidade dos Montes pase aos veciños, recollese na Ley 55/1980,de 11 noviembre Régimen de los vecinales en mano común e na Lei 13/1989, do 10 de outubro, de Montes veciñais en man común de Galicia,

Levaráse a cabo polos Xurados Provinciais na forma prevista nesta Lei e o seu Regulamento, a clasificación como monte veciñal.

Os expedientes de clasificación de montes veciñais iniciaranse de ofició polo Xurado provincial de clasificación de montes veciñais en man común ou a instancia de calquera veciño, da Consellería de Agricultura, das comunidades parroquiais ou veciñais afectadas ou do Concello onde estea comprendido o monte.

Reglamentariamente, determinaráse o procedemento de clasificación, habendo de ser ouvidos cantos resulten interesados no expediente e debendo notificárselles na fase inicial ás persoas ou entidades que teñan ao seu favor a inscrición no Rexistro da Propiedade dalgún título relativo ao monte.

Cando se inicie un expediente de clasificación, cuxa tramitación non poderá exceder dun ano a partir do seu comezo, daráselle publicidade oficial e mediante a fixación de edictos nos lugares públicos de costume e nos asentamentos da Comunidade veciñal interesada.

Unha vez clasificado o monte fixarase a superficie e lindes do mesmo, achegando á resolución planimetría suficiente, cos datos descritivos precisos, e procederase á súa sinalización e deslinde, que levará a cabo de forma gratuíta a Consellería de Agricultura. Así mesmo figurará o estado económico de aproveitamento, usos, concesións e consorcios.

Ao mesmo tempo o Xurado remitirá testemuño da resolución ao Rexistro da Propiedade, aos efectos de que se proceda á anotación preventiva da clasificación do monte.

As resolucións do Xurado Provincial poderán ser obxecto de recurso de reposición ante o propio Xurado, previo á súa impugnación en vía contencioso-administrativa, de conformidade coa Lei reguladora desta xurisdición.

A resolución firme de clasificación dun terreo como monte veciñal en man común haberá de conter os requisitos necesarios para a súa matriculación no Rexistro da Propiedade de conformidade co disposto na Lei Hipotecaria , e virá acompañada de planimetría suficiente que permita a identificación do monte.

A resolución do Xurado Provincial, unha vez firme, producirá os seguintes efectos

a) Atribuír a propiedade á Comunidade veciñal correspondente, en tanto non exista sentenza firme en contra, ditada pola xurisdición ordinaria

b)Servir de título inmatriculador suficiente para a inscrición do monte no Rexistro da Propiedade e para excluílo do Catálogo dos de utilidade pública ou do Inventario de bens municipais se figurase neles, así como para resolver sobre as inscricións total ou parcialmente contraditorias que resulten afectadas

CONCLUSIÓNS

Os montes inscritos no Libro de Inventario de Bens Municipais, e polo tanto, consonte a lexislación citada son de titularidade municipal, correspondendo o seu aproveitamento ao común dos veciños.

Para que os montes veciñais en mán común de titularidade municipal pasen a titularidade veciñal, débese seguilo procedemento sinalado nas disposicións legais vixentes citadas neste informe.

Corresponde o Xurado Provincial de Clasificación de Montes Veciñais a clasificación como Monte veciñal dos terreos que se sinala no artigo 1º da Lei 13/1989, do 10 de outubro de Montes veciñais en man común de Galicia.

O expediente de clasificación dun terreo como “Monte veciñal” pódese iniciar a instancia de calquera veciño, ou das comunidades parroquiais ou veciñais afectadas.

Constituida unha Comunidade de veciños para o aproveitamento dos montes en man común desa parroquia, ésta ten plena capacidade para instar ante o Xurado Provincial de Clasificación de Montes Veciñais a clasificación como veciñais dos montes en man de común da parroquia.

DECRETO DO 26/02/2009.Exercicio das competencia da CC.AA de Galicia respecto dos Funcionarios con Habilitacion de carácter Estatal

Ola amigos, no Diario Oficial de Galicia, de data 16/03/2009, publícase o Decreto de 26 de febreiro, polo que regula: Exercicio das competencias da Comunidade Autónoma de Galicia respecto dos/las Funcionariorios/as con Habilitación de carácter Estatal

As liñas fundamentais do Decreto e os obxectivos que con el preténdense conseguir serían os seguintes:

a) Determinar os criterios a seguir pola Comunidade Autónoma á hora de establecer a clasificación dos novos postos reservados ou reclasificación dos existentes e, polo tanto, a creación e supresión conforme ao correspondente acordo plenario municipal, sen prexuízo do que se poderá establecer mediante normativa básica estatal.

b) Establecer con detalle as circunstancias e procedemento en que pode ter lugar a figura da agrupación para o sostenimiento destes postos así como a declaración da exención de reserva, e o suposto de desempeño excepcional da tesorería.

c) No tocante á provisión dos postos: convocatoria e desenvolvemento do concurso ordinario, introdución de criterios de objetividad de face á determinación polos concellos dos méritos específicos, redefinición e avaliación dos méritos autonómicos, exercicio das funcións que corresponden en relación ao concurso unitario, así como nos supostos de provisión por libre designación e procedemento a seguir.

d) Regúlanse, pormenorizadamente, as formas de provisión non definitiva, establecéndose as prevalencias entre elas e aclarando aspectos confusos que veñen dándose na práctica.

e) Prevense as directrices relativas á selección destes funcionarios e promoción dos mesmos, contando no seu ejecución coa Escola Galega de Administración Pública.

f) Créase oficialmente o Rexistro autonómico de postos reservados a funcionarios de habilitación de carácter estatal onde, así mesmo, constan os datos do persoal funcionario que veñen desempeñando aqueles, de conformidad co artigo 99.4º da Lei 7/1985 e o Estatuto Básico do Empregado Público.

g) Remisión do réxime disciplinario deste persoal en tanto exerza funcións nas entidades galegas, e no marco da competencia autonómica, ao disposto por norma con rango de lei.

Para rematar, establécese unha serie de disposicións adicionais de face a conseguir a integración dos habilitados estatais do subgrupo A2 no subgrupo A1, recoñecendo o papel das asociacións representativas destes funcionarios, establecendo uns mínimos nos complementos retributivos, e determinando unha nova valoración do baremo do concurso unitario acorde coa nova relación e distribución daqueles. Regúlase a permuta e prevense varias disposicións transitorias que permitan a adaptación da situación actual ás modificacións que se deriven da aplicación deste Decreto.

Decreto de 26 febrero 2009.-GALICIA.- FH. Ejercicio de las competencias de la CC AA de Galicia respecto de los/las funcionarios/ Habilitados Estatales

Hola amigos, en el Diario Oficial de Galicia, de fecha 16/03/2009, se publica el Decreto de 26 de febrero, por el que regula: Ejercicio de las competencias de la Comunidad Autónoma de Galicia respecto de los/las Funcionariorios/as con Habilitación de carácter Estatal

Las líneas fundamentales del Decreto y los objetivos que con él se pretenden conseguir serían los siguienteS:

a) Determinar los criterios a seguir por la Comunidad Autónoma a la hora de establecer la clasificación de los nuevos puestos reservados o reclasificación de los existentes y, por ende, la creación y supresión conforme al correspondiente acuerdo plenario municipal, sin perjuicio de lo que se podrá establecer mediante normativa básica estatal.

b) Establecer con detalle las circunstancias y procedimiento en que puede tener lugar la figura de la agrupación para el sostenimiento de estos puestos así como la declaración de la exención de reserva, y el supuesto de desempeño excepcional de la tesorería.

c) En lo tocante a la provisión de los puestos: convocatoria y desarrollo del concurso ordinario, introducción de criterios de objetividad de cara a la determinación por los ayuntamientos de los méritos específicos, redefinición y evaluación de los méritos autonómicos, ejercicio de las funciones que corresponden en relación al concurso unitario, así como en los supuestos de provisión por libre designación y procedimiento a seguir.

d) Se regulan, pormenorizadamente, las formas de provisión no definitiva, estableciéndose las prevalencias entre ellas y aclarando aspectos confusos que vienen dándose en la práctica.

e) Se prevén las directrices relativas a la selección de estos funcionarios y promoción de los mismos, contando en su ejecución con la Escuela Gallega de Administración Pública.

f) Se crea oficialmente el Registro autonómico de puestos reservados a funcionarios de habilitación de carácter estatal donde, asimismo, constan los datos del personal funcionario que vienen desempeñando aquéllos, de conformidad con el artículo 99.4º de la Ley 7/1985 y el Estatuto Básico del Empleado Público.

g) Remisión del régimen disciplinario de este personal en tanto ejerza funciones en las entidades gallegas, y en el marco de la competencia autonómica, a lo dispuesto por norma con rango de ley.

Por último, se establece una serie de disposiciones adicionales de cara a conseguir la integración de los habilitados estatales del subgrupo A2 en el subgrupo A1, reconociendo el papel de las asociaciones representativas de estos funcionarios, estableciendo unos mínimos en los complementos retributivos, y determinando una nueva valoración del baremo del concurso unitario acorde con la nueva relación y distribución de aquéllos. Se regula la permuta y se prevén varias disposiciones transitorias que permitan la adaptación de la situación actual a las modificaciones que se deriven de la aplicación de este Decreto.

bases polas que se rexerá a concesión de subvencións para a prestación de servizos sociais polas corporacións locais

Ola amigos: 

No D.O.G. do 21/04/2009 aparece publicada a Orde do 1 de abril de 2009 pola que se regulan as bases polas que se rexerá a concesión de subvencións destinadas ao cofinanciamento da prestación de servizos sociais polas corporacións locais e se procede á súa convocatoria para o exercicio 2009. á que podedes acceder activando o precedente enlace. 

Como ven sendo habitual, para que se lle conceda axuda económica ás Entidades Locais para o exercicio económico actual (2009) é preciso xustificar adecuadamente os gastos do exercicio do 2008. Fiscalización que é normal para, no caso de houber algunha irregularidade ou inadecuada a xustificación dos gastos ou da realización dos programas, corrixila. O que xa non é eficaz nin eficiente é que se teña que estar renovando tódolos anos a "concesión" dunha axuda económica para o funcionamento dos Servizos Sociais municipais, polas incertezas . que xera á hora de planificar programas e actuacións dos servizos sociais. E que dicir da execución destes, que dada a escaseza de recursos económicos nos que se moven os concellos, impiden afrontar orzamentariaménte a dotación de créditos de gastos para este servizo, se non é coa previsión dos ingresos procedentes das axudas da Administración Estatal e Autonómica para equilibrar gastos e ingresos. Tal e como está preceptuado legalmente na Lei reguladora das facendas locais [art.º 168.1,e) do RDLEX 2/2004 do 5 de marzo]. Pero este mesmo corpo legal (art.º 173.5 e 6,a) establece que non poderán adquirirse compromisos de gastos por contía superior ó importe dos créditos autorizados nos estados de gastos e a dispoñibilidade destes créditos queda condicionada á existencia de documentos fidedignos que acrediten compromisos firmes de achega, en caso de axudas, subvencións, doazóns.... tidos en conta nas previsións iniciais do presuposto para efecto de nivelación. E claro, se convocan as axudas para o ano 2009 no mes de abril de 2009, e a resolución concedendo estas no mes de xuño ou xullo (cando non en outubro) como se pode executar uns programas sociais se non existen "documentos fidedignos acreditativos do compromiso asine de achega?. 

E este problema que ano tras ano o provoca unha normativa autonómica, non é corrixido. ¿Cal pode ser o motivo de manter esta situación? ¿Quizais o manter ás Administracións Locais sometidas .... ?

competencias da Comunidade Autónoma de Galicia respecto dos/as FHE

Ola amigos:

No D.O.G. nº.: 52 do 16/03/2009, publícase o Decreto 49/2009, do 26 de febreiro, sobre o exercicio das competencias da Comunidade Autónoma de Galicia respecto dos/as funcionarios/as con habilitación de carácter estatal, ao que podedes acceder activando o enlace

subvencións a fondo perdido para a rehabilitación e renovación de calidade de vivendas no medio rural e conxuntos históricos de Galicia

Ola amigos:

No D.O.G. núm. 38 do martes 24 de febreiro, publícase a Orde do 18 de febreiro de 2009 pola que se convocan as subvencións a fondo perdido para a rehabilitación e renovación de calidade de vivendas no medio rural e conxuntos históricos de Galicia.

Nivel mínimo de protección do sistema para a autonomía e atención á dependencia garantido pola Administración Xeral do Estado.

Ola amigos:

No B.O.E Núm. 43 do Xoves 19 de febreiro de 2009 Sec. I. Páx. 17565, publícase o
Real Decreto 99/2009, de 6 de febrero, por el que se modifica el Real Decreto 614/2007, de 11 de mayo, sobre nivel mínimo de protección del sistema para la autonomía y atención a la dependencia garantizado por la Administración General del Estado., ao que podedes acceder activando o enlace.

Por si fora de interés, tamén podedes acceder a Lei 13/2008, do 3 de decembro, de servizos sociais de Galicia.